Droomvlucht.

Het steels genoegen.
Hoor!
De ruisende wind.
Ik leun achterover,
mijn hoofd
in `t malse weidegras.
Genieten
van de
vredige eenzaamheid.

Stapels wolken
trekken voorbij.
Ik sluit de ogen
en zie
subtiel
de fata morgana
van een onnavolgbare
utopische
gelukzaligheid.

Ultieme rust.
Geestverruimende
werking van
mijn eigen hang
naar vredige
vrijheid.
Laat mij alleen
dromen
in
denkbeeldige
werkelijkheid.

nachtschade 07-07-2004